VI Międzynarodowy Przegląd Teatrów Wspaniałych

 

W dniach 2-6 czerwca 2008r. w Tczewie i w Gołuniu odbywał się VI Międzynarodowy Przegląd Teatrów Wspaniałych.

Przegląd powstał z potrzeby prezentacji dokonań oraz możliwości artystycznych osób niepełnosprawnych. Teatr jest sztuką szalenie pojemną, tu swoje miejsce znajdują wielcy i mali artyści, tu buduje się delikatną nić wiodącą do serc ludzkich, do wyobraźni, do myśli nad sensem istnienia człowieka. Dlatego stwarzamy okazję, by wejść do świata, by przemówić własnym głosem - cicho, bezszelestnie, ale bardzo wyraziście. Łączymy wysiłek setek, tysięcy ludzi w Europie, by na płaszczyźnie sztuki łamać bariery.

Do tegorocznej edycji zgłosiło się blisko 70 zespołów. Do udziału w Przeglądzie organizatorzy zaprosili zespoły z Polski, Rosji, Łotwy, Litwy, Białorusi, Azerbejdżanu, Portugalii, Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Hiszpanii oraz z Niemiec.

 

Rag-Baby Ann – Taurogi - Litwa,

Krasnoludki -  Tczew - Polska, 

La Encina – Madryt – Hiszpania

Lozzi-ShopWitten - Niemcy

Tacy sami – Tczew - Polska,

Kedaniu Theatre - Kedaniu - Litwa,

My mali artyści – Miłakowo - Polska,

Stokrotki – Legnica - Polska

Trolle – Malbork - Polska

Muzyczny Kogel-Mogel – Radom - Polska, 

Vladimir Nazor – Sarajewo – Bośnia i Hercegowina,

Ceribu Sparni – Ryga - Łotwa,

Sarabanda – Tczew - Polska

The Fantastic 12 – Witten - Niemcy,

Mimi Riczi –Tczew - Polska,

Danko – Kaliningrad - Rosja,

Teatr Ciszy – Grodno - Białoruś, 

Studio PenichePeniche - Portugalia

Dancers – Baku - Azerbejdżan,

Bez Dam – Damaszka - Polska

UL - Starogard Gdański - Polska,

Idnina – Skopje - Macedonia,

Teatr Wolnej chwili – Puck - Polska

Teatrzyk Ze Stumilowego Lasu – Tczew - Polska,

Gruppe AndersartigFurstenwalde - Niemcy,

Wesoła Gromada – Bartoszyce - Polska,

Miglance – Tczew - Polska,

   Teatr Wjazdowa – Kraków - Kraków

 

Wszystkim prezentacjom przyglądało się JURY w składzie:

1.  Pan Rafał Ostrowski – solista Teatru Muzycznego w Gdyni - przewodniczący Jury

2.  Pan Grzegorz Gzyl – aktor Teatru Wybrzeże w Gdańsku oraz serialu „Na Wspólnej”

3.  Pani Aleksandra Meller  - aktorka Teatru Muzycznego w Gdyni

4.  Pani Iwona Bylicka – przedstawiciel Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

6.  Pan Adam Żuchowski – muzyk Teatru Atelier w Sopocie, kapelmistrz grupy Andre Ochodlo

 

Przyznano 23 wyróżnienia oraz 4 nagrody główne:

 

Nagrodę Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych otrzymał zespół Dancers z Baku (Azerbejdżan)

 

Nagrodę JURY otrzymał Teatr Wjazdowa z Krakowa (Polska)

 

Nagrodę Specjalną otrzymał Teatr Ciszy z Grodna (Białoruś)

 

Wielką Nagrodę VI Międzynarodowego Przeglądu Teatrów Wspaniałych otrzymał zespół Tacy Sami z Tczewa (Polska)

 

Publiczność przyznała swoją nagrodę zespołowi Mimi Riczi z Tczewa (Polska).

 

Dzięki Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, dzięki Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego, dzięki Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa Pomorskiego, dzięki  władzom Prezydentowi Tczewa na deskach sceny Tczewskiego Centrum Kultury i Sztuki mogli cudowni artyści, swoją wielką przygodę z teatrem przeżyli wspaniali aktorzy, mimy i tancerze, wszyscy poczuliśmy smak zwycięstwa. 

Różnorodność tego co zaprezentowano na scenie zapiera dech w piersiach. Była pantomima. Była gra świateł i barw, cała plejada bajkowych i mitycznych postaci, poznaliśmy kulturę narodową z wielu zakątków Polski i Europy, bawiliśmy się przy sporej dawce muzyki i tańca.

Gwiazdą VI edycji Przeglądu była Justyna Steczkowska.

 

 

Refleksje zza kurtyny:

 

Za nami już … szósta edycja.

Pomysł wydawał się prosty: Stwórzmy możliwość przeżycia chwili radości dzieciom niepełnosprawnym, dajmy im szansę poczucia smaku zwycięstwa. Udało się! Byłem tego pewien w 2003 roku, kiedy realizowaliśmy pierwszy Przegląd. Ciągle pamiętam tamte twarze, reakcje dzieci, dumę opiekunów. Potem chcieliśmy więcej: pokażmy środowisku osób niepełnosprawnych, że są wartościowymi elementami układanki, która nazywa się społeczeństwo. Znowu było dobrze. Do Tczewa przyjeżdżały osoby niepełnosprawne w różnym wieku, z różnych zakątków Europy. Byli oklaskiwani, udzielali wywiadów, zdobywali nagrody, poznawali nowych ludzi i nowe miejsca. Wszyscy okazywaliśmy im szacunek i autentyczny podziw. Nigdy nic na kształt współczucia, a tym bardziej litości. Przygotowując szóstą edycję Przeglądu myśleliśmy już o osobach niepełnosprawnych jak o twórcach własnego rodzaju sztuki teatralnej. Teraz mamy pewność, że zaistniał nowy rodzaj teatru. Obok tradycyjnych i uznawanych form teatru dramatycznego, muzycznego, teatru tańca, opery itd. Byliśmy świadkami narodzin i pełnego rozkwitu TEATRU WSPANIAŁEGO. I znalazło to potwierdzenie u widowni, która aplauzem na stojąco przyjmowała opinię Jury : To nie jest sztuka, to nie jest terapia, to jest świat cały!

To był już jeden z ostatnich akordów, ale dopiero ta chwila przyniosła refleksję. Przed oczami przepłynęło pięć poprzednich Przeglądów, biesiada z udziałem ok. 400 osób z jedenastu państw, z udziałem ludzi, którzy się z sobą znakomicie czują, których nie dzielą bariery językowe, bariery kulturowe, ani żadne inne. Mnóstwo radości, szczęścia, zapewnień o cudowności chwil spędzonych na scenie, na warsztatach, na spotkaniach integracyjnych. I to zarówno ze strony osób niepełnosprawnych, jak też opiekunów, rodziców, wolontariuszy. „Ważni” goście, publiczność mówiący o lekcji pokory, o ładowaniu akumulatorów, o niesamowitych wrażeniach…

 Z tego odrętwienia otrząsnęło mnie wspomnienie koncertu Justyny Steczkowskiej. To był inauguracyjny wieczór tegorocznego Przeglądu. Gwiazda, która daje super koncert dla NICH i tylko dla nich. Gwiazda, która nie tylko dla nich gra, ale bawi się z nimi. Gwiazda, która nie przyjechała na kolejny koncert charytatywny, czy dobroczynny do potrzebujących, pokrzywdzonych… Justyna dała koncert dla bardzo wymagającej publiczności. Widziałem to w jej oczach, widziałem to na twarzach uczestników. Wspólne wykonanie utworu „Dużo, za dużo” z niepełnosprawnym Jackiem na długo zapadnie w pamięci widowni. Trzeba było 5 lat, aby zrozumieć i poznać sedno tego wydarzenia. Zrozumiałem, że wszystkie piękne i wielkie słowa są nieważne, nikt na to nie czeka. Urzeczywistniliśmy świat marzeń wielu ludzi. I nie jest to bajka, ale realne życie – życie pełne radości i z konkretnie określonym celem – być pełnym i wartościowym człowiekiem. Dopiero w obliczu tego my organizatorzy odczuwamy szczęście, że pozwolono nam na taki zaszczyt. My tylko otwieramy im drzwi do świata, a sami pozostajemy w roli dumnego z wykonywania swojego zadania odźwiernego. Bo do tego potrzeba siły, którą mamy, a ci, którzy z tych otwartych drzwi korzystają mają o wiele więcej – poczucie człowieczeństwa, świadomość szacunku i godność. Nie stają się chwilową atrakcją, ale celem i sensem dla świata.

Szkoda tylko, że wydarzenie, którego rangę i wymiar europejski dostrzegają goście z różnych stron, dla osób znaczących w lokalnym środowisku, dla firm i biznesmenów, dla wielu mediów pozostaje mało ważną imprezą dla której szkoda czasu i pieniędzy. Kiedy te środowiska zrozumieją, że osoby niepełnosprawne, ich bliscy, opiekunowie, nauczyciele, terapeuci są też wyborcami, telewidzami, radiosłuchaczami i czytelnikami. Czy osoba niepełnosprawna na zawsze pozostanie dla nich atrakcyjna w kontekście nieszczęścia, litości, skandalu? Czy tylko w takich przykrych okolicznościach można zaistnieć? A gdzie prawo do normalności?

 

 

Migawki foto z teatrów – pełen fotoreportaż prosimy oglądać pod linkiem o nazwie :

VI MIĘDZYNARODOWY PRZEGLĄD TEATRÓW WSPANIAŁYCH 2008-FOTO